Dio crea «dal nulla»
Noi crediamo che Dio, per creare, non ha bisogno di nulla di preesistente né di alcun aiuto (Cf Concilio Vaticano I, Cost. dogm. Dei Filius, c. 1: DSDenzinger-Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum 3002). La creazione non è neppure una emanazione necessaria della sostanza divina (Cf Concilio Vaticano I, Cost. dogm. Dei Filius, De Deo rerum omnium Creatore, canoni 1-4: DSDenzinger-Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum 3023-3024). Dio crea liberamente «dal nulla» (Concilio Lateranense IV, Cap. 2, De fide catholica: DSDenzinger-Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum 800; Concilio Vaticano I, Cost. dogm. Dei Filius, De Deo rerum omnium Creatore, canone 5: DSDenzinger-Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum 3025):
«Che vi sarebbe di straordinario se Dio avesse tratto il mondo da una materia preesistente? Un artigiano umano, quando gli si dà un materiale, ne fa tutto ciò che vuole. Invece la potenza di Dio si manifesta precisamente in questo, che egli parte dal nulla per fare tutto ciò che vuole» (San Teofilo d'Antiochia, Ad Autolycum, 2, 4: SCSources Chrétiennes 20, 102 (PGPatrologia Graeca (J. P. Migne) 6, 1052)).