Maria «sempre Vergine»
L'approfondimento della fede nella maternità verginale ha condotto la Chiesa a confessare la verginità reale e perpetua di Maria (Cf Concilio di Costantinopoli II, Sess. 8a, Canone 6: DSDenzinger-Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum 427) anche nel parto del Figlio di Dio fatto uomo (Cf San Leone Magno, Tomus ad Flavianum: DSDenzinger-Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum 291; Ibid.: DSDenzinger-Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum 294; Pelagio I, Lettera Humani generis: DSDenzinger-Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum 442; Concilio Lateranense, Canone 3: DSDenzinger-Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum 503; Concilio di Toledo XVI, Symbolum: DSDenzinger-Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum 571; Paolo IV, Cost. Cum quorumdam hominum: DSDenzinger-Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum 1880). Infatti la nascita di Cristo «non ha diminuito la sua verginale integrità, ma l'ha consacrata» (Concilio Vaticano II, Cost. dogm. Lumen gentium, 57: AASActa Apostolicae Sedis 57 (1965) 61). La liturgia della Chiesa celebra Maria come la Aeiparthénon, «sempre Vergine» (Cf Concilio Vaticano II, Cost. dogm. Lumen gentium, 52: AASActa Apostolicae Sedis 57 (1965) 58).